Publicidad:
La Coctelera

Con ojos de niña

...intentando crecer

Categoría: De subida

26 Agosto 2006

Monreal del Campo 2006

...Y ahora sí que es el punto final de este vacacional agosto. El regreso de Monreal me conecta otra vez con la realidad, con lo que está por llegar, con algunas cosas que no me gustan demasiado...

Pero siempre podré echar la vista atrás y recordar lo "Terne" de estos días. He disfrutado muchismo con la gente de la peña del Estacazo, cual niña pequeña con zapatos nuevos.

No voy a olvidar tantos momentos "momento"; ni los besos de vaca, ni el xaranguear a todas horas, ni a los cabezudos, ni las salmuelas de Chisco, ni los uooooooooo de Pedro, ni los viajes en el maletero, ni el baile en la peña de Paco, ni los huevos fritos, la longaniza y la conserva a las siete de la mañana, ni el chupinazo con espuma, ni los tropocientos ponches con coca-cola compartidos con mi 50%...

Monreal ya tiene un sabor especial para mí; ya tiene ese sabor de nostalgia y de magia que se otorga a aquellos lugares en los que, en muy poco tiempo, vives momentos indescriptibles, situaciones difíciles de imaginar a priori y emociones que te dejan huella.

Gracias Nur por invitarme a esa otra parcela de tu vida.

Sabes que repetiremos!!!

servido por iruna sin comentarios compártelo

17 Agosto 2006

Ausejo 2006

Realmente este agosto está siendo el mes soñado de mi vida.

Otra vez mis queridos ausejanos me han tratado con el cariño y la hospitalidad de siempre.

Otra vez han hecho que casi una completa desconocida para ellos se haya sentido como una más.

Otra vez me vuelvo cargada de anécdotas y risas que recordar. De bailes de orquesta a primera hora de la mañana. De quinitos escandalosos. De olor a chuletas, jajaja.

Otra vez le tengo que dar las gracias a Débora, a Pedro, a Gabi, a Diego...y al resto de la cuadrilla del vaso. Porque otra vez me han demostrado que el cariño no conoce de distancias.

Nos vemos para San Mateos chicos!!!

servido por iruna 1 comentario compártelo

9 Agosto 2006

Cadaqués 2006

Por siempre jamás guardaré en mi corazón estas mini-vacaciones en Cadaqués. No creo que el paso del tiempo logre borrar las huellas que la magia de ese lugar ha dejado en mí.

Me llevo conmigo el recuerdo de esas calles empedradas, de esas calas cristalinas, de la paz de sus gentes, de esas casitas de pescador...

Me llevo conmigo la verdad de saber que tengo unas amigas que valen su peso en oro. Me quedo con las aventuras junto a mi tocaya Nuria, con las sonrisas de Mayra, con los disparates de Marta y con las locuras de Lorena.

Me vuelvo una vez impregnada de su vitalismo, su energía, su insuperable compañía...como cada vez que estamos juntas. Quedo cada vez más convencida de que son la pieza clave en mi vida; de que sin ellas mi mundo no sería nada.

Les debo carcajadas, noches de ensueño, bailes hasta la madrugada, lágrimas, momentos espeluznantes, carícias, besos, abrazos...miradas en silencio.

Cosas que ya me eran conocidas. Pero además me traigo también la ilusión de haber conocido gente distinta, peculiar, con la que la conexión ha sido tan rápida que hasta me asusta.

Gente que no quiero olvidar, que me ha robado un trocito de corazón. A ellos también les debo sonrisas, risas y carcajadas. Un desayuno y una coronita ;P

Espero poder devolver al menos una milésima parte de lo que me han dado en les fires de St. Narcís de Girona.

Contaré los días.

servido por iruna 2 comentarios compártelo

7 Agosto 2006

Cargada de maravillosos recuerdos

Así he vuelto; cargada de maravillosos recuerdos. Ahora siento el peso de la nostalgia sobre mí, pero, en el fondo, sé que es lo mejor que me podía pasar.

Realmente mi maleta vino con muchas más cosas de las que me llevé, y me atrevería a decir que todas ellas buenas.

Durante esta semana ha parecido que una fuerza ajena a mí se haya esforzado por hacerme verdaderamente feliz. Y ahora empieza lo duro: continuar siendolo en el presente y no rendirse únicamente a la felicidad de lo que ya ha muerto...

Hoy aun pesa la nostalgia, aun necesito del silencio. Pero prometo contaros más cosas.

servido por iruna 1 comentario compártelo

28 Julio 2006

Mi maleta

Mañana cambio el rumbo...y me ausentaré por unos días. En la maleta he metido todo lo habido y por haber, aunque seguro que algo me dejo...no puedo negar que soy despistada!!! (ejem...y desordenada...jajaja).

En la maleta se viene mi ropa. Mis zapatos. Mi perfume. Mi inseparable cámara de "congela-instantes". Mi música preferida. Entre faldas y pendientes, entre camisetas y collares, sábanas y toallas, he ido metiendo ilusiones. He podido meter un poco de esperanza, de optimismo y buen humor. También alguno de mis sueños.

La he llenado a rebosar, con la esperanza de que no quepan mis quebraderos de cabeza. Ni mis dudas. Ni mis miedos. Por una semana los quiero dejar aquí. Ya veremos que sucede a la vuelta.

Quizás venga cargada con cosas que ahora no llevo. O quizás pierda algunas de las que metí.

servido por iruna 2 comentarios compártelo

21 Julio 2006

"B" dice:

Els teus consells tenen un bon fonament i m'ajuden moltissim, el meu cor s'esta enfortin per moments i estic començant a encaminar un nou rumb, afrontar els canvis com una cosa totalment positiva i enriquidora, qui sap el què a un li depara la vida, simplement es tracta d'exprimir-la al màxim! espero k això, siguis ki siguis t'ajudi a tu també...

cuidat i espero k arreveure...

Mucho más de lo que esperaba...

servido por iruna sin comentarios compártelo

6 Julio 2006

Happy-flower

Las camisetas de siempre (me encanta el lila!!!); y mis pendientes tri-bolitas creación de mi tocaya. Los tejanos que parecen nuevos aunque ya no lo sean (dp de ¿6? ¿8? meses lo siguen preguntando Lorena, Nuria, Gema, Mariona...)y mocasines blancos. Ah!! y un collar. El de ayer.

Si se puede un día se debe poder el resto del año ¿o no?

Parece que va a llover...adoro las tormentas de verano!!!

servido por iruna 1 comentario compártelo

5 Julio 2006

Seguir soñando

Hoy no estoy para misticismos, para palabras rebuscadas y expresiones "enrabasades" (¿seguro Nuria?) jajaja.

No tengo la sensación de ayer, ni la de hace dos días...aunque de vez en cuando me acuerdo de él. Sé que esto no tiene ni pies ni cabeza, que lo que hago no es sinó esconderme bajo otra nueva historia imposible...pero la amargura de estos días atrás ha desaparecido. Siento que algo dentro de mí sonríe. ¿por qué? eso es lo que no soy capaz de explicar, porque nada ha cambiado.

Sé que mucho azar tendría que aliarse conmigo para que mi realidad se conviertiera al menos en una tercera parte de mi imaginación. Pero no confío en ello; no puedo engañarme así. Sé que ese (casi) completo desconocido acabará marchándose a Londres. Pero eso es lo de menos. Aún viviendo ahora en esta ciudad lo tengo igual de lejos.

No sé de qué manera estirar a nuestro único punto en común. A nuestra única persona en común, mejor dicho. Además, el período post-ruptura siempre me causó demasiado respeto...De todos modos siempre me quedará soñar con reencontrarlo en esa boda. Siempre me quedará soñar con el 9 de Junio de 2007...

Esta noche, mientras sueñe, no pienso dejar que aparezca el dolor. Esta noche, mientras sueñe, voy a seguir buscando esa sonrisa interior que hoy he he sentido a ráfagas dentro de mí.

Hoy decido seguir soñando, hasta que me vea capaz de olvidar.

Mañana será un nuevo día, Nuria.

servido por iruna 3 comentarios compártelo


Sobre mí

Avatar de iruna

Con ojos de niña

ver perfil »
contacto »
Sobre mí no soy yo quien más puede contar; y quienes pueden hacerlo no siempre dirían las cosas que yo deseo escuchar. Sobre mí es sobre quién estoy dispuesta a indagar, a luchar, a cambiar lo necesario para ser un poco mejor. Así que hoy empezaré por sonreír al releer estas letras. Porque las sonrisas mueven el mundo.

Fotos

iruna todavía no ha subido ninguna foto.

¡Anímale a hacerlo!

Categorías

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera